amber kokulu bahçelerin üstünden,
martılar salınıyordu istanbul un semalarına
aşk gizleniyordu kuytuda
tüm dillerden uzak,gözlerden ırak.
belki bi leventin bagrından,
elmas gözlü bi cariyenin gül kokulu göğsüne..
ve benim aklımdı bıraktıgım,
zamanın ta eskisinde,
kipkırmızı pıhtılar bırakarak geçtiği...

kara gölgelerinden kubbelerinin,
kaçarak yarattığım şehirdi kokusuna vuruldugum.
aşk saklanadursun kuytularda,
ben karışsaydım dökülü p denizine.
ney sesiyle harlanan,bi közdün ateşin tam ortasında..
ve süzülen terdin boynumdan aşağıya..
her martı bi parça getirirdi bana senden,
ve götürürdü daha büyük bi parça sana benden.
bi güneş pırıltısıydı kılıcın sogugunu ö pen

kipkırmızı "iç"imdi boynumdan aşağıya süzülen,
güllerin arasına sakladıgım sevdamın rengine dökülen...